Aun

     Sabitliğin zarafeti, dönüşümün sessiz bilgeliğiyle buluştuğu an.

     Aun, eski dillerde “başlangıç” ve “sonsuzluk” kavramlarının kesişiminde duran kadim bir sözcüktür. Hem bir varoluş anını temsil eder, hem de sonsuzluğa açılan sabit bir noktayı… İşte Aun Yan Sehpa, bu düşünsel kavşakta şekillendi: Dinginliğin ve değişimin, kökün ve dallanmanın sembolü olarak doğdu.

     Estetik dili, hem modern heykel sanatından hem de doğanın kusursuz geometrisinden beslenir. Mekâna girdiği anda kök salar gibi, ama bir yandan da zamanla evin ruhuna uyum sağlayan sessiz bir varlıktır. Fonksiyonel olduğu kadar şiirseldir; bir objeden çok, bir düşünceyi taşıyan çağdaş bir yorumdur.

Aun Yan Sehpa, sana her gün aynı kalmanın değil, aynı kalırken dönüşebilmenin inceliğini hatırlatır. Çünkü gerçek zarafet, değişimin içinde bile kendi merkezini kaybetmemekte yatar.